II. Bahala na.

Muni-muni
Please Subscribe to read the full chapter

 

 

Hindi na niya alam ang gagawin. Sa totoo lang, buong linggo na siyang pagod at kulang sa tulog. Isang linggo na rin kasi siyang puro overtime sa trabaho dahil may hinahabol ang team nila na deadline. Sa loob ng isang taon niya sa kumpanya niya, ito ‘yung unang beses na parang hindi niya nakikita ang katapusan sa hawak na project.

 

Naranasan na niya mag-overtime ng maraming beses. ‘Yung tipong kahit Sabado, papasok na lang siya imbes na umuwi sa bahay nila sa probinsya pero ito ang unang beses na hindi niya alam kung matatapos ba talaga nila ang project.

 

Sa simula pa lang kasi, mahirap na kausap ang kliyente na napapunta sa team nila. Demanding. Mareklamo at maraming pinapabago sa kanila ang kliyente. Madalas din sila magpatawag ng meeting, at kahit na humihingi lang ang kliyente ng trenta minutos hanggang isang oras na meeting sa isang araw, umaabot sila ng dalawa hanggang tatlo. Paulit-ulit lang din naman ang sinasabi ng kliyente nila.

 

Imbes na ilaan ang ilang oras na iyon para tapusin ang project, nauubos pa ito dahil sa meeting.

 

Hindi na rin niya mabilang kung ilang designs na niya ang na-reject ng kliyente nila.

 

At muli, sa unang pagkakataon, napagod siya sa pag-dedesign. Pinili niya ang pagiging graphic designer na career dahil ito talaga ang kanyang gustong gawin. Mahilig kasi siya mag-sketch dati. Gusto niya rin sana kunin ang course na Fine Arts, pero hindi niya itinuloy. Hindi lang naman kasi sa arts gusto niya mag-focus.

 

Marami rin siya gustong i-explore bukod sa arts.

 

High school siya noong unang beses siya na nakahawak ng mga software application tulad ng Photoshop at Illustrator.

 

Nakausap niya ang pinsan na si RJ. Balak daw nito na kuhanin ang Computer Science na course. Mahilig daw kasi siya mag-computer. Na-curious naman siya sa kurso at sunod na lang niya na naaalala, nag-iinquire na siya tungkol sa IT course sa kanyang piniling school.

 

Marami raw kasing pwedeng maging trabaho ang kumukuha ng IT at kahit Computer Science.

 

Hanggang ngayon, iniisip niya pa rin na sobrang impulsive ng desisyon niya sa pagkuha ng IT course. Hindi na lang niya masyado pang pinroblema. Okay naman daw ang pinili niyang kurso at in-demand naman daw ito sa panahon ngayon.

 

Pero ngayon, may kaunting pagsisisi siyang nararamdaman.

 

Paano pala kung nag-focus talaga siya sa multimedia arts?

 

Baka hindi puro rejection ang natatanggap niya sa kliyente. Baka mas marami siyang input or ideas na ma-present sa mga ka-team.

 

Baka kailangan na niya talaga ng formal training.

 

Nakasubsob ang ulo niya sa desk, sandaling ipinapahinga ang mata. Alas otso pa lang at malamang, aabutin na naman siya ng hanggang alas diyes ng gabi sa office.

 

Gusto na niya umalis, sa totoo lang.

Please Subscribe to read the full chapter
Like this story? Give it an Upvote!
Thank you!
witherfork
Hi 👋

I just finished mapping out the last chapters but I don’t have the time to write them yet so baka matagalan din talaga ang update. Sorry if mabagal ang update these days, medyo maraming nangyayari irl 😅

Anyway, thank you for reading muni-muni! Will try to get back soon as I can!
No comments yet